Seguindo co noso traballo en prol dun mundo mellor no que o diálogo impere sobre o armamento, hoxe achegámosvos tres propostas musicais aínda quentiñas: toda unha proposta de karaoke pacífico para reflexionar.
Cuando ya nada se espera personalmente exaltante,
mas se palpita y se sigue más acá de la conciencia,
fieramente existiendo, ciegamente afirmado,
como un pulso que golpea las tinieblas.
Cuando se miran de frente
los vertiginosos ojos claros de la muerte,
se dicen las verdades:
las bárbaras, terribles, amorosas crueldades.
Se dicen los poemas
que ensanchan los pulmones de cuantos, asfixiados,
piden ser, piden ritmo,
piden ley para aquello que sienten excesivo.
Con la velocidad del instinto,
con el rayo del prodigio,
como mágica evidencia, lo real se nos convierte
en lo idéntico a sí mismo.
Poesía para el pobre, poesía necesaria
como el pan de cada día,
como el aire que exigimos trece veces por minuto,
para ser y en tanto somos dar un sí que glorifica.
Porque vivimos a golpes, porque apenas si nos dejan
decir que somos quien somos,
nuestros cantares no pueden ser sin pecado un adorno.
Estamos tocando el fondo.
Maldigo la poesía concebida como un lujo
cultural por los neutrales
que, lavándose las manos, se desentienden y evaden.
Maldigo la poesía de quien no toma partido hasta mancharse.
Hago mías las faltas. Siento en mí a cuantos sufren
y canto respirando.
Canto, y canto, y cantando más allá de mis penas
personales, me ensancho.
Quisiera daros vida, provocar nuevos actos,
y calculo por eso con técnica qué puedo.
Me siento un ingeniero del verso y un obrero
que trabaja con otros a España en sus aceros.
Tal es mi poesía: poesía-herramienta
a la vez que latido de lo unánime y ciego.
Tal es, arma cargada de futuro expansivo
con que te apunto al pecho.
No es una poesía gota a gota pensada.
No es un bello producto. No es un fruto perfecto.
Es algo como el aire que todos respiramos
y es el canto que espacia cuanto dentro llevamos.
Son palabras que todos repetimos sintiendo
como nuestras, y vuelan. Son más que lo mentado.
Son lo más necesario: lo que no tiene nombre.
Son gritos en el cielo, y en la tierra son actos.
Segundo traballo colaborativo dos Blogues das Bibliotecas Escolares Galegas en prol da PAZ
Os Blogues das Bibliotecas Escolares Galegas, unha vez máis, unímonos na loita do dereito primordial de todo ser humano: a convivencia pacífica. Porque sabemos que a base de toda coexistencia é o entendemento, o diálogo, o feito de saber abrir os nosos ollos e os nosos oídos para escoitar e entender, desexamos elevar as nosas voces como unha soa, un só berro unido por unha soa palabra, a palabra máis fermosa que debe reinar as nosas existencias: PAZ.
E para reclamala, para pedir aos gobernos que senten a dialogar, para pedir a todo home e muller que habite sobre a face da terra que sexa quen de trocar puños e fusís por verbas e entendemento, por conmiseración e diálogo, por amizade e respecto, é polo que estamos aquí.
Dende o pasado día 20 (en bibliobarro comezamos hoxe, perdón polo despiste) ata o próximo 30, lembrarémosvos que podemos vivir en paz, que só hai que crer nela, confiar nela, traballar por ela.
O noso labor é e será sempre ensinar respecto, democracia e educación. O noso labor é axudar por unha mellor sociedade do futuro.
Dentro da nosa sección para aprender e divertirse (ver panel lateral) estreamos hoxe un novo apartado denominado WebQuests.
Aquí contarásenos practicamente todo o que hai que saber sobre este "novo" recurso educativo. Pero, ademais, será un lugar destinado a que os/as profes deste centro vaian "colgando" aquelas páxinas web, con estrutura de WebQuest, relacionadas coas súas respectivas materias e dirixidas a vós.
Pero, ¿que é unha WebQuest?. Ou dito doutro modo, ¿que é o que pretenden estes/as profesores/as?
Pois ben, trátase unicamente de páxinas, cun aspecto máis ou menos semellante, que conteñen actividades que deberedes resolver utilizando información obtida dos recursos web que o/a profesor/a vos indique.
Xa vedes, ides ter que traballar empregando as novas tecnoloxías, é dicir, dun xeito máis "moderno". E, de paso, quizais vos deades conta de que para realizar as vosas tarefas escolares existen moitos lugares de consulta en Internet infinitamente mellores que www.rincondelvago.com.
.bmp)
bros escritos nas décadas dos anos 60 e 70 pola escritora británica Susan Cooper. A serie está baseada nos mitos arturianos e as sagas celtas, pero nun contexto contemporáneo. En 1974 este libro obtivo unha mención no prestixioso premio de literatura xuvenil Newbery Honra.
editouse en España o número un, alcanzando pronto un lugar destacado nas listas de vendas.
s. Por iso sorprendeu moito o que dixo desta novela, escrita a catro mans polos ingleses Roderick Gordon e Brian Williams: "Sabía dende a primeira páxina que Harry Potter era máxico; lendo "Túneles" tiven a mesma sensación". O caso é que Cunningham rescatou este libro do esquecemento. Os seus autores fixeran unha pequena edición de 500 exemplares que financiaron cos seus propios recursos. Inmediatamente Cunningham asinounos e sacou unha edición que xa foi vendida en 35 países. En só tres meses o libro vendeu en Inglaterra 100000 exemplares.
Todos xuntabámonos na aula de Música durante o tempo dos recreos e, case sen nos dar conta, foron xurdindo ideas que se transformaron en obras de teatro.
Pero non estivemos sós nesta aventura, senón que outros profes tamén nos quixeron botar unha man. Así, coa colaboración de Susana Lorenzo (departamento de Lingua e Literatura Castelás) seleccionamos os textos teatrais que logo interpretariamos diante do público; Miro Tourís (departamento de Música) coordinou a gravación de voces en off e os efectos de son; Maite Rigueira (departamento de Educación Plástica e Visual) axudounos na elaboración dos vestiarios e decorados; e Kika (Directora do centro) argallou unha plataforma na que puidesen subir os actores e actrices para a representación.
Deste xeito, con moito traballo e aínda máis ilusión, despegou o grupo
estreando o 21 de Xuño de 2007 no propio IES de Barro as pezas:
De conversas, coa encargada da Oficina de Información Xuvenil do Concello de Barro, xurdiu a posibilidade de levar a cabo outra representación na Biblioteca Pública, a cal tivo lugar o 28 de Outubro de 2007. Tamén concursamos no Certame de Teatro convocado pola Asociación Cultural Eira Vella, no veciño Concello de Ribadumia. As dúas obras volvéronse representar por terceira vez na Casa da Cultura de Ribadumia o 16 de Novembro.
... E chegaron os premios: Premio á Mellor Actriz Revelación para Leticia Buceta Gestoso e unha Mención Especial do Xurado para Julia Lago Fontán.
Aos integrantes do grupo pareceunos que sería unha boa idea preparar algo especial de cara ao Nadal para os nosos meniños de Educación Infantil e Primeiro Ciclo de Educación Primaria do CEIP Amor Ruibal de Barro, así que o 19 de Decembro de 2007 escenificamos para eles un contacontos no colexio, repetindo esta gratificante experiencia durante as vacacións para todos os nenos e nenas que se quixeron achegar ata a Biblioteca Pública do Concello.
En fin, dado que as cousas están a saír bastante ben e que á xente parece que lle gusta o noso traballo, seguramente sigades a escoitar falar de nós, así que ¡preparádevos!
