Onde hai unha Biblioteca hai unha luz

"ABRE AS PORTAS e entra". Entra neste espazo que agarda por ti, neste ámbito onde cada palabra é un don que recibimos como agasallo. Percorre todos os recantos desta casa da liberdade, respira este aire que non sabe de fronteiras, déixate levar polo río de recendos que anuncia os tesouros da biblioteca. Estamos nun lugar especial, sería imposible confundilo. Desde o ceo debe de verse como un punto de luz brillando coa intensidade maior, como un aleph que contén a memoria e os soños da humanidade. Unha luz, si. Unha luz que escintila coma un faro entre as tebras, co rítmico latexar dun corazón inmenso que expande ondas de liberdade e de esperanza polo territorio que a circunda."

Con estas palabras comeza o pregón que hoxe lerá o escritor Agustín Fernández Paz en Santiago de Compostela, co gallo da celebración do Día da Biblioteca. Trátase dun fermoso texto no que este galego xa universal nos invita a todos a gozar da maxia da lectura, ao tempo que nos fai tomar conciencia do importante papel representado polas bibliotecas (por todas as bibliotecas) dentro da sociedade.

Se o desexades, na seguinte ligazón podedes ler o pregón completo, consultar o programa dos actos que van ter lugar durante esta xornada na capital galega e contemplar o cartel elaborado especialmente para esta conmemoración polo ilustrador Xosé Cobas.

Paseniño co Proxecto Lector

Tamén nós estamos aquí de novo! E dipost@s a ler coma cosacos e a pasalo en grande!

A verdade, é un gustazo escoitar aos rapaces pedir que comece outra vez a actividade do noso Club de Lectura, así que non lles queremos facer agardar por máis tempo.

Dado que A Morte é o tema proposto para este mes dentro do Proxecto Lector do centro, Paseniño tamén quere subir ao carro, de forma que eliximos como primeira lectura da "nova tempada" o clásico El sabueso de los Baskerville, escrito por sir Arthur Conan Doyle e protagonizado por unha das parellas máis famosas da Literatura universal, o detective Sherlock Holmes e o seu inseparable amigo o doutor Watson.
Nesta novela, dacabalo entre o relato de misterio e o conto de terror, Holmes trasládase aos inhóspitos e desolados ermos da rexión de Dartmoor, onde se deberá enfrontar ao reto de resolver un enigmático crime relacionado co espectro dun can diabólico e sobrenatural, instrumento da maldición que pesa sobre unha familia.

Podédesvos resistir a ler algo así?

As Matemáticas nunca fallan

Quen dixo que as Matemáticas non son unha ciencia exacta? Que non o credes? Pois, xa que estamos a ler sobre a morte, aquí tedes un exemplo que nos vén que nin pintado:

Abraham de Moivre (Vitry-le-François, 1667 - Londres, 1754) foi un matemático francés que pasou á posteridade fundamentalmente pola fórmula que leva o seu nome e polos seus traballos no campo da probabilidade e da inferencia estatística.
Coñeceu a científicos tales como Isaac Newton e Edmund Halley. De feito, cando alguén lle ía consultar a Newton sobre algún tema matemático, el enviábao con De Moivre dicíndolle: "... vaian xunto de Abraham De Moivre: el sabe moito máis ca min destas cousas".

Pero, aínda que a súa vida e obra son dignas de destacar, a súa morte resulta moito máis interesante, sendo esta un deses relatos a medio camiño entre a realidade e a lenda urbana, pero que, sen dúbida, dan que pensar.
En efecto, dise que sendo xa un ancián, De Moivre caeu na conta de que necesitaba durmir 20 minutos máis cada día. Tras calcular a data na que acumularía 24 horas de sono consecutivas, anunciou esta como o día da súa morte, tal e como así ocorreu finalmente. A causa oficial quedou rexistrada como "somnolencia". Era o 27 de novembro de 1754 e De Moivre tiña 87 anos.

En definitiva, aplicou un razoamento lóxico a un problema, chegou a unha conclusión e foi consecuente cos seus descubrimentos.

Pódese ser máis matemático?

Sabías que...?

Como xa dixemos, queremos que os nosos alumnos lean estes días diversos textos relacionados coa morte.Aínda que, evidentemente, un tema como este non pode deixar de ter unha certa connotación de tristeza e perda, gustaríanos enfocalo de moitas outras formas.Por iso, eliximos para publicar no blogue unha das lecturas propostas polo noso profesor de Xeografía e Historia de 2º ciclo. Seguro que ti tamén descobres nela algunha cousa que non sabías.

10 cousas sobre a morte

1. Cando morre unha persoa, o oído é o último sentido en perderse; o primeiro adoita ser a vista, seguido do gusto, o olfacto e o tacto.


2. Unha cabeza humana permanece consciente de 15 a 20 segundos logo de ser decapitada.


3. 100 persoas morren atragoadas por lapis cada ano. É máis probable morrer a causa da rolla dunha botella de champaña que por unha picadura de araña.


4. O funeral de Alejandro Magno custaría na actualidade 600 millóns de dólares. Foi construída unha estrada de Exipto a Babilonia para levar o seu corpo.


5. Cando o inventor Thomas Edison morreu en 1931, Henry Ford capturou o seu último suspiro nunha botella.


6. Máis de 2500 persoas zurdas morren ao ano por usar produtos feitos para destros.


7. Agora tarda máis en podrecer o corpo humano, debido aos conservantes dos alimentos que comemos hoxe en día.


8. Unha eterna chama na tumba dun cura budista en Nara (Xapón) leva ardendo 1130 anos.


9. O creador de Star Treck, Gene Roddenberry, foi a primeira persoa en poñer as súas cinzas nun foguete e ser "enterrado" no espazo.


10. Kenji Urada, traballador dunha compañía xaponesa, converteuse na primeira vítima mortal dun robot en xullo de 1981, nunha fábrica de coches.

Se queredes coñecer outras "curiosidades" podedes consultar estoutras ligazóns: A, B.

O IES de Barro a morte coa lectura

Logo dun curso no que o Proxecto Lector non terminou de callar entre os/as membros do noso Claustro, por non ter chegado a un consenso nin no como nin no cando levalo a cabo, parece que, por fin!, agora si atopamos a luz e moitos dos problemas que se expuñan desapareceron ou, polo menos, se suavizaron.

Así, con respecto ao como decidimos dedicar cada mes a un tema específico, de forma que os/as docentes deberán propor aos/ás seus/súas alumnos/as lecturas que, enfocadas dende as súas respectivas áreas, fagan referencia dun ou doutro xeito ao asunto que nos ocupe nese momento.

Á súa vez, no tocante ao cando pensamos que o mellor sería non restrinxir a lectura a unha franxa horaria nin a un día concretos, senón deixar que cada profesor/a elixise aquel ou aqueles espazos lectivos que considerase máis idóneos ao longo do mes, adquirindo todos/as os/as membros do Claustro o compromiso de realizar como mínimo unha lectura en relación con cada un dos temas escollidos.

Afortunadamente, tampouco resultou excesivamente difícil decidir cales serían eses temas; é máis, foi bastante divertido, sobre todo tendo en conta que a maioría dos/as alí presentes xa levaban reunidos/as case 3 horas cando chegou o momento de falar do Proxecto Lector. Quizais por ese motivo, o tema elixido para o mes de outubro fose:

Dende logo, a algúns/algunhas lles pareceu un "pelín" tétrico, pero ao final todos/as coincidimos en que estando ás portas de Defuntos e de Halloween era moi axeitado á época. Ademais, se de paso conseguimos que os/as rapaces/rapazas sexan capaces de ler en todas as materias, seguro que tamén eles/as o acaban pasando de morte...

Un Nobel nos andeis de Bibliobarro

Onte, e contra todo prognóstico, a Academia Sueca concedeu o Premio Nobel de Literatura ao escritor francés Jean-Marie Gustave Le Clézio.
Este home, prototipo de cidadán do mundo e cuxa vida podería ser considerada tamén como unha novela de aventuras, empezou a escribir con tan só 7 anos e con 23 recibiu o prestixioso Premio Renaudot das letras francesas.

Pero o que nos gustaría destacar aquí e agora é a súa faceta como autor de literatura xuvenil, feito pouco habitual nun galardoado co Nobel. En efecto, entre o medio centenar de obras publicadas por este viaxeiro incansable atópanse algunhas dirixidas aos adolescentes, sendo a máis coñecida delas "Mondo e outras historias", escrita en 1978 e editada na nosa lingua en 1987 por Edicións Xerais de Galicia dentro da serie Xabarín.
Neste libro, composto por varios relatos, Le Clézio fálanos duns rapaces e rapazas de nomes exóticos que anhelan experimentar toda clase de sensacións e que descobren as súas propias fantasías grazas ás viaxes que realizan co poder da imaxinación.

Pois ben, dado que esta obra se atopaba medio esquecida nos andeis da nosa biblioteca, cremos que este é o mellor momento para rescatala e invitarvos a todos/as os/as usuarios/as de Bibliobarro a que a leades e vaiades na procura dos vosos soños, do mesmo xeito que os protagonistas desas historias.

Ata sempre, compañeiros!

Nesta ocasión, a cea de fin de curso tivo un sabor agridoce para os/as profes do IES de Barro, pois tivemos que despedir a dous compañeiros que xa non estarán connosco durante o próximo curso: Eugenio Tranchero e Carmen González.

Tranchero, tardaremos moito tempo en nos afacer a non escoitar cada mañá o teu saúdo ao chegar ao centro ou os teus comentarios (graciosos ás veces e maliciosos outras) sobre as novas do día, a non te ver polos corredores acompañando aos/ás teus/túas alumnos/as ao laboratorio ou dirixíndote con eles/as cara ao xardín (o teu xardín, porque esa marabilla da que agora gozamos todos foi obra túa). Pero, sobre todo, botaremos de menos a ese profesional que nunca tirou a toalla e que se emperrou en demostrar aos/ás rapaces/rapazas non só que as Ciencias poden ser divertidas, senón tamén que un/unha ten a posibilidade de ser mellor persoa cantos máis coñecementos chega a adquirir.

En canto a ti, Carmen, os poucos meses que nos acompañaches bastaron para que soubeses gañar o respecto de todo o Claustro e, o que é igual de importante, de todos/as os/as estudantes. Quen sabe? Quizais algún día volvas formar parte desta pequena gran familia, pero xa como membro definitivo. Dende logo, serías moi ben recibida, compañeira.

Non nos gusta dicir adeus, así que

Ata sempre, Eugenio!

Ata sempre, Carmen!

Xa vos botamos de menos

Unha vez máis, queremos deixar constancia do orgullosos/as que estamos dos/as nosos/as rapaces/rapazas. Non é que ningún/ningunha deles/as sexa un/unha firme candidato/a ao Premio Nobel polos seus coñecementos académicos, pero día a día durante catro anos nos viñeron demostrando que si posúen outra calidade non menos importante: son unhas excelentes persoas.

Quizais, ao se tratar dun grupo tan reducido, lles tomamos máis afecto do habitual; o certo é que os/as imos botar moito de menos.

Como somos un centro modesto, nós non poderemos repetir a famosa frase cinematográfica de "Sempre nos quedará París", aínda que si poderemos lembrar os bos momentos vividos xunto a eles/as no Balneario de Mondariz durante a excursión que o grupo realizou a finais de curso.

Así, cando os/as profes sintamos morriña deses/as alumnos/as que xa non están (ogallá en setembro todos vos podades marchar co título debaixo do brazo!), visitaremos o blogue para ver as fotografías tomadas durante eses días.

Vai por vós, mozos/as!

Máis vale tarde que nunca

Agora que o curso está a piques de rematar, comezamos a volver a mirada cara atrás para recordar algúns dos bos momentos vividos. E entre eles atópanse, por suposto, os pasados xunto aos/ás nosos/as amigos/as franceses/as de Charleville.

Por iso, e aínda que sabemos que xa é un pouco tarde, aquí tedes un pequeno vídeo montado coas fotografías tomadas o día que chegaron a Barro e durante a excursión que todos realizamos á Illa de Ons.

Oxalá poidamos volver gozar da súa compañía moi pronto!

Premios e máis premios

Parece que foi onte cando escribiamos unha das primeiras entradas deste blogue falando dos traballos presentados polos nosos alumnos ao III Concurso de Fotografía Imaxes de Barro e xa hai varios días que se celebrou unha nova convocatoria.

E como os nosos/as mozos/as colléronlle gustiño a iso de gañar concursos, catro deles/as foron os/as finalistas e gañadores/as das dúas categorías propostas na sección de traballos xuvenís.

Máis adiante, cando no noso centro se organice unha exposición con todas as fotografías presentadas polos/as nosos/as estudantes, amosarémosvos unha selección das mesmas. Polo momento, queremos que coñezades os traballos galardoados neste IV certame; así que pulsade o Play.

BubbleShare: Share photos - Play some Online Games.