Por nós que non quede!

Hoxe cúmprense 59 anos dende que as Nacións Unidas proclamasen a Declaración Universal dos Dereitos Humanos.

Sen embargo, non se trata dun día de festa, senón dunha xornada de reflexión e, sobre todo, de compromiso, na que temos que abrir os ollos, a razón e o corazón ante as continuas violacións destes dereitos que aínda continúan a padecer unha gran parte da humanidade.

Temos que ser conscientes de que a única forma de restaurar eses dereitos inherentes a toda persoa son o respecto ante as nosas diferenzas (que nos fan ser únicos e especiais, o cal debería ser motivo de orgullo e non de pelexas ou odios), a igualdade de oportunidades e a xusta distribución da riqueza no mundo.

Resulta tremendamente triste que a pobreza, (que practicamente podería desaparecer se os poderes políticos chegasen a poñerse de acordo algún día) sexa, á vez, a causa e o produto das violacións dos dereitos humanos.

No ano 2000, un total de 189 estados de todo o planeta aprobaron a Declaración de Obxectivos do Milenio, na que se propoñían oito grandes retos para alcanzar no ano 2015: erradicar a pobreza extrema e a fame, lograr a ensinanza primaria universal, promover a igualdade de xéneros e a autonomía da muller, reducir a mortalidade infantil, mellorar a saúde materna, combatir o SIDA e outras enfermidades, garantir a sostibilidade do medio e fomentar unha asociación mundial para o desenvolvemento.

Sete ano despois, no último informe elaborado pola ONU sobre a consecución destes obxectivos, o Secretario Xeral da organización, Ban Ki-Moon, di:

"O mundo non quere máis promesas e resulta fundamental que todas as partes implicadas cumpran na súa totalidade os compromisos adquiridos"

¿Queredes coñecer algúns datos?:

* Máis de 500000 mulleres morren anualmente por complicacións durante o embarazo e o parto, pero que poderían ser evitadas se se tratasen.

* Case 3 millóns de persoas faleceron por SIDA o pasado ano, unha enfermidade que deixa xa a 15 millóns de nenos/as orfos.

* A metade da poboación mundial non dispón das formas básicas de saneamento.

* Case 200 millóns de persoas viven desprazadas do seu país.

* Existen 800 millóns de homes, mulleres e nenos/as que pasan fame.

* En moitos países da África subsahariana a esperanza de vida non chega aos 40 anos...

E, mentres tanto, dende os estados máis desenvolvidos e cunha economía máis forte continuamos alimentando as guerras crónicas coa venda de armas e aumentando a emisión de gases de efecto invernadoiro e diminuíndo a biodiversidade do planteta. Entón, ¿de que dereitos humanos estamos a falar?

Quizais alguén pense que eses problemas non lle afectan, porque non os ten en fronte do seu nariz, porque os países que os sofren están moi lonxe de aquí. A "ese alguén" queremos dicirlle que os dereitos humanos tamén se están a violar cando uns terroristas asasinan a dous gardas civiles que soamente están cumprindo co seu deber, ou cando 73 mulleres morren a mans das súas parellas, ou cando centos de inmigrantes deixan todo canto teñen para viaxar ao noso país e morren no intento antes de alcanzar a costa.

Non podemos permanecer indiferentes!

Non debemos, nin por nós mesmos/as, nin polos/as que van vir tras de nós, nin, simplemente, por motivos de xustiza e conciencia.

O mundo da ciencia e do progreso ten que conseguir que algún día todos estes padecementos cheguen ao seu fin. Así que ...

Por nós que non quede!

10 de Decembro: Día dos Dereitos Humanos

Último artigo que culmina un esforzo colectivo dos blogues das bibliotecas escolares galegas pola defensa dos Dereitos Humanos

View Upload your own

DEREITOS HUMANOS

Os Dereitos Humanos son o conxunto de prerrogativas inherentes á natureza da persoa, cuxa realización efectiva resulta indispensable para o desenvolvemento integral do individuo que vive nunha sociedade xuridicamente organizada. Estes dereitos, establecidos na Constitución e nas leis, deben ser recoñecidos e garantidos polo Estado. Poderiamos dicir, mesmo, que son aquelas esixencias que agroman da propia condición natural do home.

Cando falamos da palabra “dereito” facemos fincapé nun poder ou facultade de actuar, un permiso para obrar nun determinado sentido ou para esixir unha conduta doutro suxeito. E son chamados “humanos” porque son do home, de cada un de nós. O home é o destinatario destes dereitos. E así, reclaman recoñecemento, respecto e promoción por parte de todos/as e especialmente da autoridade. Por iso, estes dereitos son inherentes e inalienables. Os dereitos humanos son universais porque pertencen a todos os homes, a todos por igual, en todo tempo e lugar; atópanse de xeito innato ligados á natureza do home. Deben ser o piar das comunidades.

Porén, non son realmente respectados, existindo toda clase de violacións: privacións das liberdades fundamentais, torturas, imposibilidade de acceso aos servizos de saúde e auga potábel, uso de minas antipersoais, discriminación e actos terroristas que xeran catástrofes, xenocidio, nenos soldado, etc.

Ás veces, esquecémonos do realmente importante, ocupados como estamos no noso devir cotián. Son as cousas e as persoas cercanas as que realmente nos importan, as que nos fan sufrir ou aledarnos. Pero tamén sabemos que o noso oficio, o noso traballo, a nosa dedicación primeira e fundamental é formar a unha serie de persoas-proxecto, o cerne do futuro, as xeracións que poderán facer do mundo do mañá un universo máis xusto no que habitar. Somos educadores, e como tales, priorizamos tarefas como a que agora nos une. Debemos procurar que o noso alumnado reteña na súa retina e na súa memoria que días como o 25 de novembro, o 30 de xaneiro, o 8 de marzo… días coma o de hoxe existen porque hai persoas que sofren unha penuria diaria que contravén o espírito do ser humano que deberiamos abandeirar. É o noso labor tentar que eses sufrimentos non existan, que deixen de existiren eses días porque a sociedade do futuro, esa na que tanto temos nós que dicir –non o esquezamos, co noso propio exemplo- non as procura, non as necesita.

Por esta razón, aquí estamos, de novo, unidos por unha nova causa común, o Día dos Dereitos Humanos, denunciando a súa violación. Vímolo facendo dende hai tres días. Resulta, sen lugar a dúbidas, moi clarificador, que os nosos blogues estean unidos desde esas datas. Emotivo. Significativo. É o noso desexo seguir a loitar unidos. E conseguirémolo.

Dignidade e Xustiza para todos nós!!

Pica na cita e verás unha presentación feita con debuxos realizados polo alumnado de Infantil e Primaria

"Os Dereitos Humanos son os nosos dereitos. Tomémolos, defendámolos, promovámolos, esntendámolos e insistamos neles. Nutrámolos e enriquezámolos...Son o mellor de nós. Deámoslles vida"

(Kofi Annan)

(vía A Nosa Biblioteca)

O Cine e os Dereitos Humanos

Terceiro artigo colectivo dos blogues das bibliotecas escolares galegas, publicado durante a conta atrás para o Día dos Dereitos Humanos

EL GRAN DICTADOR

película interpretada por CHARLES CHAPLIN "CHARLOT"

Discurso final de Charlot que, aproveitando o seu parecido físico con Hitler, se dirixe aos soldados dispostos a conquistar o mundo.

Charlot lémbralles que non hai que combater pola escravitude, que deben loitar en prol da liberdade e da xustiza, que hai lugar para a esperanza.

"PODÉIS HACER DE ESTA VIDA UNA RADIANTE AVENTURA"

"Realmente lo siento, pero no aspiro a ser emperador. Eso no es nada para mí. No pretendo regentar, ni conquistar nada de nada. Me gustaría ayudar, en lo posible, a cristianos y judíos... negros y blancos. Todos tenemos el deseo de ayudarnos mutuamente. La gente civilizada es así. Queremos vivir de nuestra dicha mutua... no de nuestra mutua desdicha. No queremos despreciarnos y odiarnos mutuamente.

En este mundo hay sitio para todos. Y la buena tierra es rica y puede garantizar la subsistencia de todos. El camino de la vida puede ser libre y magnífico, pero hemos perdido ese camino. La voracidad ha envenenado el alma de los hombres, ha rodeado el mundo con un círculo de odio y nos ha hecho entrar marcando el paso de la oca en la miseria y la sangre.

Hemos mejorado la velocidad, pero somos esclavos de ella. La mecanización que trae consigo la abundancia nos ha alejado del deseo. Nuestra ciencia nos ha vuelto cínicos. Nuestra inteligencia, duros y brutales. Pensamos en exceso y no sentimos bastante. Tenemos más necesidad de espíritu humanitario que de mecanización. Necesitamos más la amabilidad y la cortesía que la inteligencia. Sin estas cualidades la vida sólo puede ser violenta y todo está perdido. La aviación y la radio nos han acercado los unos a los otros. La naturaleza misma de estos inventos requería la bondad del hombre y reclamaba una fraternidad universal para la unión de todos.

En este momento, mi voz llega a miles de seres esparcidos por el mundo. A aquéllos que puedan comprenderme les digo: No desesperéis, la desgracia que ha caído sobre nosotros no es más que el resultado de un apetito feroz de la amargura de unos hombres que temen el camino del progreso humano. El odio de los hombres pasará y los dictadores perecerán, y el poder que han usurpado al pueblo volverá al pueblo.

Soldados, no os entreguéis a esos brutos, hombres que os desprecian y os tratan como esclavos, hombres que rigen vuestras vidas, imponen vuestros actos, vuestros pensamientos: que os amaestran y os hacen ayunar, os tratan como ganado y os utilizan como carne de cañón. No os pongáis en manos de esos hombres contra natura, de esos hombres máquinas con corazones de máquinas.

¡Vosotros no sois máquinas! ¡Vosotros no sois ganado! ¡Vosotros sois hombres! ¡Vosotros lleváis el amor de la humanidad en vuestros corazones! No odiéis. Sólo los que no son amados odian. Los que no son amados y los inhumanos...

Soldados, ¡no combatáis por la esclavitud! Combatid por la libertad.

En el capítulo diecisiete del Evangelio, según S. Lucas, está escrito:«El Reino de Dios está en el hombre mismo». No en un solo hombre, ni en un grupo de hombres, ¡en todos los hombres! y vosotros, ¡vosotros el pueblo!, tenéis el poder para crear máquinas. El poder para crear felicidad. Vosotros el pueblo tenéis el poder para crear esa vida libre y espléndida... para hacer de esa vida una radiante aventura.

Entonces, en nombre de la democracia, utilicemos ese poder... ¡Unámonos todos! luchemos por un mundo nuevo, un mundo limpio que ofrezca a todos la posibilidad de trabajar, que dé a la juventud un porvenir y resguarde a los ancianos de la necesidad. Prometiendo estas cosas, gente ambiciosa se ha hecho con el poder. Pero ¡ha mentido! No han mantenido sus promesas, ¡ni las mantendrán jamás! Los dictadores se han liberado pero han domesticado al pueblo. Combatamos ahora para que se cumpla esta promesa. Combatamos por un mundo equilibrado... Un mundo de ciencia, en el que el progreso lleve a todos a la felicidad.

¡Soldados!, en nombre de la democracia ¡unámonos!"

(vía A Nosa Biblioteca)

As Letras e os Dereitos Humanos

Segundo artigo colectivo dos blogues das bibliotecas escolares galegas, publicado durante a conta atrás para o Día dos Dereitos Humanos

LA AVENTURA HUMANA

Autor: Osset Hernández, M.

Editorial: Icaria (Barcelona, 2005)

Recompilación de trinta contos populares que corresponden a cada un dos artigos da Declaración Universal dos Dereitos Humanos de 1948.

O autor quere amosar que en calquera tradición existe como mínimo un conto que é posible utilizar para transmitir os valores que enuncian os dereitos humanos e que, polo tanto forma parte do acervo colectivo da humanidade.

Neste libro atoparedes os seguintes contos:

Afgano: Hussun Banu
Amazónico: La justicia de Tupá

Árabe: Sherezade

Bereber: Un docto cadáver

Bretón: Cantos de boda

Castelán: Blancaflor

Catalán: El conejo, el gallo, el gato, el perro y el carnero

Chinés: Liang Sanbo y Zhu Yingtai

Congoleño: Nkolle o la aventura humana

Coreano: La liebre y el hígado

Cubano: Bregantino, Bregantín

Exipcio: El león y el gato

Xitano: El origen del violín

Grego: Prometeo y la caja de Pandora

Guineano: El hijo del cocodrilo

Hindú: El bueno y el malo

Huichol: El diluvio

Indoeuropeo: El hombre que quería robar a su compañero

Irlandés: El juicio del gato

Letón: El hombre-oso

Malí: Un bastardo

Masai: Los frutos del sicomoro

Mexicano: Xicoatl, estrella errante

Nepalí: Lalari y Kusuri; Khoktschulukpa y el nacimiento de la cultura

Quechua: El cuento de Pedro Lache

Saharaui: El honor

Sioux: El águila y el cazador

Tibetano: La hija de los dragones

Vasco: Catorce

... que vos gusten e que vos aporten a súa maxia.

CITAS

"La violencia es el último recurso del incompetente" (Isaac Asimov)
"Ojo por ojo, y el mundo acabará ciego" (Gandhi)
"La violencia es el miedo a los ideales de los demás" (Gandhi)
"No hay camino para la paz, la paz es el camino" (Gandhi)

"No hay más calma que la engendrada por la razón" (Séneca)
"La verdad no está de parte de quién más grite" (Rabindranath Tagore)
"El racismo ha sido históricamente una bandera para justificar las empresas de expansión, conquista, colonización y dominación y ha marchado de la mano de la intolerancia, la injusticia y la violencia" (Rigoberta Menchú)
"Los derechos humanos son sus derechos. Tómenlos, defiéndanlos, promuévanlos, entiéndanlos e insistan en ellos. Nútranlos y enriquézcanlos... Son lo mejor de nosotros. Denles vida" (Kofi Annan)
"Toda sociedade que pretenda asegurar aos homes a liberdade, debe comezar por garantirlles a existencia" (León Blum)
"Mentres a maioría dos homes non sexa libre, non se pode concibir ao home libre" (Henri-Frédéric Amaniel)
"Descubrir aos outros é descubrir unha relación, non unha barreira" (Claude Lévy-Strauss)
"A liberdade non é máis que a oportunidade de ser mellor" (Albert Camus)

(vía A Nosa Biblioteca)

Leamos, por favor!

Estes días estase a falar moito do Informe PISA 2006, no cal, por pouco que nos guste, lémbrannos que os/as alumnos/as de Secundaria deste país obteñen uns resultados bastante malos en matemáticas, ciencias e, sobre todo, lectura, en comparación cos/coas estudantes doutros 56 países (case nada!).

Ademais, chégase á conclusión de que o lugar ocupado por España dentro deste "ranking" a nivel mundial (nos tres casos moi por debaixo da media) é consecuencia, fundamentalmente, do escaso hábito de lectura da poboación, o que, á súa vez, inflúe no mal rendemento académico dos/as mozos/as noutras materias.

A verdade, non sei por que agora nos facemos cruces, cando isto mesmo o levabamos dicindo a maioría dos/as docentes dende hai moito tempo. É evidente que a falta de comprensión lectora é unha das principais causas do fracaso escolar, non só na Educación Primaria, senón tamén na Secundaria, xa que ninguén pode responder correctamente a unha cuestión ou resolver un problema se non entende que lle están a pedir.

Todo o mundo quere botar balóns fóra, de xeito que uns culpan aos outros. Mentres tanto, os/as bibliotecarios/as da maior parte dos colexios e institutos continuamos a depender da boa vontade do Claustro para que os Departamentos cedan unha parte do seu orzamento co que poder mercar libros que realmente lea o alumnado, xa que o material enviado de xeito gratuíto pola Administración poucas veces se adapta ás súas necesidades e, moito menos, aos seus gustos literarios.

Xa está ben de compararnos con Finlandia, Canadá ou Xapón!

Cando as persoas responsables do goberno deste país (dá igual quen sexa) recoñezan non só con palabras, senón tamén con asignacións económicas, o importante papel que xogan as Bibliotecas Escolares dentro da Educación, quizais as cousas comecen a cambiar.

E vós, rapaces/rapazas, se ata os Simpson ou Mortadelo e Filemón len, ¿por que non o facedes vós?

Ver: Mortadelo e Filemón na Biblioteca (1) e Mortadelo e Filemón na Biblioteca (2)

LEDE, POR FAVOR!

vía (A Nosa Biblioteca, El Documentalista Enredado)

A Música e os Dereitos Humanos

Os blogues das bibliotecas escolares galegas unímonos de novo. Este artigo publícase de forma colectiva.

FÍJATE BIEN (Juanes)

Te han quitado lo que tienes,

te han robado el pan del día,

te han sacado de tus tierras,

y no parece que termina aquí.

Despojado de tu casa,

vas sin rumbo a la ciudad,

sos el hijo de la nada,

sos la vida que se va.

Son los niños, son los viejos,

son las madres, somos todos, caminando,

y no te olvides de esto, no, no, no.

Fíjate bien donde pisas,

fíjate cuando caminas,

no vaya ser que una mina

te desbarate los pies, amor.

Fíjate bien donde pisas,

fíjate cuando caminas,

no vaya ser que una mina

te desbarate los pies...

Ya no sé quien es el dueño

de tu vida y de la mía,

sólo sé que hay un cuento

que no parece que termina aquí.

Como dicen en los diaros

y como dicen en la tele

y como dicen en la radio

que no parece que termina aquí.

Son los niños, son los viejos,

son las madres, somos todos, caminando,

y no te olvides de esto, no, no, no.

Fíjate bien donde pisas,

fíjate cuando caminas,

no vaya ser que una mina

te desbarate los pies (amor/por favor/amor)

Porque ellos no van a buscarte,

ellos no van a salvarte,

ellos no van, ellos no van, no, no,

y tu no lo vas a creer.

(vía A Nosa Biblioteca)

Concurso Postais de Nadal 2007

Como vén sendo habitual, o Concello de Barro convocara o pasado mes de setembro o Concurso de Postais de Nadal 2007, a través da súa Oficina de Información Xuvenil (ver aquí as bases do concurso).

As persoas gañadoras de dúas das categorías deste certame foron as nosas alumnas Ana Seijo Pardo e Patricia Ayudes García, ás cales queremos felicitar dende o blog da Biblioteca.

A continuación, podedes ver os seus traballos, pero se queredes coñecer a relación completa de premiados/as e as súas respectivas postais, non tedes máis que premer nesta ligazón.

A nova escravitude

Reproducimos agora, dividido en cinco partes, un dos programas Especial Noticias elaborado pola cadea Cuatro, no que se fala sobre os/as traballadores/as sen papeis que, cada vez en maior medida, están sendo explotados/as polos empresarios sen escrúpulos. Eles e elas son tamén escravos e escravas, aínda que moitas veces miremos cara a outro lado e intentemos non lle dar importancia á súa difícil situación.

Día Internacional para a Abolición da Escravitude

O artigo nº 4 da Declaración Universal dos Dereitos das Persoas, di así:

"Ninguén estará sometido á escravitude nin á servidume; a escravitude e a trata de escravos está prohibida en todas as súas formas"

Pois ben, onte, 2 de decembro, celebrouse o Día Internacional para a Abolición da Escravitude, co que se pretende lembrar a data na que a Asemblea Xeral da ONU aprobou o Convenio para a represión da trata de persoas e da explotación da prostitución allea (resolución 317(IV) ,de 2 de decembro de 1949).

Sabemos que son moitas as conmemoracións que teñen lugar ao longo do ano, pero queremos que sexades conscientes de que esta non é unha máis de tantas, pois aínda hoxe en día son milleiros de persoas e, sobre todo, de nenos e nenas, os/as que se ven sometidos/as a tratos vexatorios, que a maioría de nós non lles desexaríamos nin aos/ás nosos/as peores inimigos/as.

A continuación, amosámosvos un vídeo moi cortiño que quizais faga que vos paredes a pensar uns minutos sobre este tema:

Exposición de fotografías

O Concello de Barro convocara no mes de marzo o III Concurso Fotográfico "IMAXES DE BARRO", no cal podían participar persoas de todas as idades.
A profesora de Educación Plástica e Visual do instituto, Maite, decidiu que sería unha boa idea comezar o novo curso académico expoñendo no noso centro os traballos presentados polos/as alumnos/as a dito certame.

A exposición constou de mais de oitenta fotografías onde se trataron temas como a arquitectura, a paisaxe e a etnografía, por unha banda, e o tema do viño e a vendima, por outra.

Todos/as poidemos contemplar un conxunto de fotografías que, en xeral, destacaron pola súa calidade formal e artística, así como por ser, á vez, un fiel reflexo da paisaxe e do contorno do Concello de Barro.

Agora, se queredes, tamén vós as podedes contemplar: