27/1/08

Poesía pola PAZ

Violencia é que aínda no século XXI, os dereitos das nenas e nenos de todo o mundo seguen sen sen respectar.

Pois ben, queremos achegarvos un poema de Xosé María Álvarez Blázquez, escritor que vai ser homenaxeado no Día das Letras Galegas.

Fálanos duns nenos que teñen que vivir na rúa, da esmola da xente, e como ata a algunha xente lle chega a parecer normal esta situación tan inxusta.

Non é certo que os nenos teñan fame.
Non pode ser.
Ben o sabedes todos
os que andades no mundo atafegados
á percura do pan dos vosos fillos.
Ises outros que vedes pola rúa
pedindo esmola,
non teñen fame, non, porque daquela
vos teríades morto de vergonza.
E ben vos vexo andar nos vosos
coches ou nos tranvías, a berrar de cousas
estranas: -¡viva, beba, baba, bubai-
sen reparar naquil esfarrapado
que coa moura mauciña está petando
na porta de ferro.
Por iso penso que non é verdade
o que algún caviloso di dos nenos
que andan así petando pola vida.
-¡Non, home, non!- lle dixen a un
de aqueles.
-A xente pasa leda ...¡Fora boa
que andivesen a rirse dos seus crimes!

Xosé María Álvarez Blazquez
(Tui, 1915-1985)


Cuarto traballo colaborativo dos Blogues das Bibliotecas Escolares Galegas en prol da PAZ